De Westfrankelandsedijkse ophef lijkt nu een tevreden einde te kennen, terwijl het aan de  Havendijk lijkt te gaan beginnen. Lijsttrekker Janssen spreekt zijn zorg uit over inspraak.

WestFrankelandsedijk

Dinsdag 24 januari jl. waren Cheyennne Purchase en Daniëlle Hollander namens het SLV aanwezig bij de (laatste) bewonersavond over de herziene plannen voor de Westfrankelandsedijk. In overleg met de bewoners zijn de plannen aangepast die deze avond werden gepresenteerd. Danielle Hollander: “Ik ben vorige keer echt geschrokken van de wijze waarop dit tot stand kwam. Vanavond worden plannen gepresenteerd die samen met de bewoners tot stand zijn gekomen. Dat is wat mij betreft al een hele vooruitgang”.

Bewoners hadden voorgesteld dat zij in plaats van het fietspad aan de zuidzijde, liever het fietspad aan de noordzijde zouden willen. Dit bleek niet mogelijk, omdat dat een dijkligging is en daar mag van het Hoogheemraadschap niet in gegraven worden. Toch doen zou betekenen dat het fietspad een meter opgehoogd zou moeten worden en dat levert, zo werd verteld, uiterst gevaarlijke situaties op.

Een compromis werd gevonden door aan de zuidzijde geen voetpad te plaatsen. Zo kunnen 75 bomen behouden blijven. De bochtstraal van het fietspad wordt ter hoogte van Zwembad Zuid aangepast om de bomen te behouden! Een voetganger mag namelijk wel over een fietspad lopen, je mag als fietser echter niet op een stoep fietsen. Daarnaast is volgens de bewoners het aantal voetgangers op de Westfrankelandsedijk te verwaarlozen.

Ook komt er een rotonde die gelijk is aan de rotonde op het Nieuwlandplein. Er is bij deze rotonde geen aparte doorsteek nodig voor vrachtverkeer. Het SLV Schiedam is nooit zo overtuigd geweest van de zo geroemde veiligheid van de rotonde aan het Nieuwlandplein. Wanneer een automobilist dit wil, kan deze op relatief hoge snelheid de rotonde opgaan en weer afgaan. De snelheid van het vrachtverkeer wordt wel afgeremd.

De aanwezige bewoners bleken tevreden over het nieuwe plan. Cheyenne Purchase: “Dit is een overwinning voor de bewoners, maar eerlijk gezegd ook voor de gemeente. Als we elkaar serieus nemen, en samen aan de slag gaan, dan kan wat vanavond gebeurt de gewone gang van zaken worden in Schiedam. Wat kan daar nou op tegen zijn?”

De gemeente Schiedam heeft gemeld zo snel mogelijk, binnen twee weken, te willen beginnen met de werkzaamheden.

Havendijk

In de kwestie Havendijk is duidelijk dat de communicatie of, zoals het in gemeente termen genoemd wordt, “het participatieproces” weer geen schoonheidsprijs verdient. Weer zijn er plannen opgesteld die een hoge urgentie lijken te kennen, waarbij niet duidelijk is waar deze urgentie vandaan komt. De wensen, aanvullingen en opmerkingen van de omwonenden zijn weer niet meegenomen.

Danielle Hollander: “Wat we hier zien is een herhaling van zetten door de gemeente, het is juist om dit soort dingen te voorkomen dat het SLV in haar verkiezingsprogramma stelt ‘laat de straat en wijk bepalen’. Heeft de wijk uitgesproken de parkeerplaatsen aan de Havendijk te willen handhaven dan zal de gemeente daar iets mee moeten doen. Betwisten de bewoners de genoemde onveiligheid van de straat dan moet daar iets mee gedaan worden, is de snelheid 50 Km en is dat volgens de bewoners te hoog, dan moet daar ook naar gekeken worden etc. Meer parkeerplaatsen geven in ruil voor het vergeten van die uitgesproken zorgen is geen faire deal”.

Moeten bewoners of de gemeente 100% hun zin krijgen? Cheyenne Purchase: “Nee, inspraak kan nooit betekenen dat wie het hardst roept zijn of haar zin krijgt, maar inspraak betekent wel dat je als gemeente probeert in gesprek met elkaar een aanvaardbare oplossing voor allen te maken”.

Nu wordt door het college aangegeven dat we terug aan de tekentafel gaan. Heel goed, maar dit had eerder moeten gebeuren ….. ruim voordat de gemeenteraad zich hiermee ging bemoeien.

Beiden Danielle en Cheyenne spreken wel hun zorg uit over die tekentafel na te luisteren naar de bewoners. “De bewoners bij de Westfrankelandsedijk zijn positief over het aangepaste plan. Maar zoals een aantal omwonenden opmerkte: als je logisch nadenkt betekent dit dat als er een tweerichtingsfietspad aan de zuidkant komt, de Havendijk bijna niet anders dan meegaan en dan verdwijnen dus de parkeerplaatsen”, volgens Danielle.

Cheyenne beaamt dit: “dit is een domino effect, als de een gaat, zal de ander mee moeten. Het zal me benieuwen hoe de gemeente dat wil aanpakken. Er ligt nu een uitdaging om met de bewoners overeenstemming te bereiken op een zo kort mogelijke termijn, ander staan die bewoners straks voor een voldongen feit”.

Inspraak

SLV lijsttrekker René Janssen kan er niet over uit. “De afgelopen jaren heeft onze fractie herhaaldelijk gewezen op de gebrekkige communicatie van de gemeente. Om te communiceren heb je twee partijen nodig en als één van de twee de boodschap niet begrijpt of de boodschap komt niet aan, dan is er geen communicatie maar een monoloog. Nu kan de gemeente wel ontkennen dat dit niet goed verlopen is, maar dan wijs ik naar de bewoners: hebben die het allemaal, stuk voor stuk, niet begrepen? De laatste tijd worden er volgens mij te vaak onnodig excuses gemaakt: onnodig omdat je aan het begin het proces beter had kunnen inrichten”.

 

Is inspraak geslaagd als bewoners hun zin hebben gekregen? “Nee, een participatieproces is geslaagd als alle voors- en tegen besproken zijn, argumenten weerlegd of aangenomen. Een van de belangrijkste dingen bij elk project is draagvlak. Waarom we niet proberen draagvlak te creëren is mij een raadsel. Ik geloof dat we elkaar in Schiedam best serieus kunnen nemen en het gesprek aan gaan.”, aldus René Janssen, “kijk, ik heb een hele eenvoudige filosofie: niemand heeft de wijsheid in pacht, maar door als gemeente samen op te trekken met de bewoners die er elke dag mee moeten leven, naar moeten kijken en hun kinderen er laten spelen, kun je wel meningen, argumenten en alternatieven onderzoeken”.

 

René vervolgt, “Dat is modern besturen: beginnen met luisteren, nog een keer luisteren, weer luisteren en dan samen naar de wijsheid zoeken. De opgaaf aan het college is dan om binnen de middelen die je hebt het beste proberen te bereiken. Niet eerst een plan presenteren om dat dan later weer in te moeten trekken, dat is veredelde bezigheidstherapie, oftewel zonde van de tijd en de moeite”.